Anioł (z greckiego "angelos" - zwiastun) - w Piśmie Św., Koranie i religiach na nich opartych niematerialna istota stworzona przez Boga, będąca Bożym sługą i pośrednikiem między Nim a ludźmi. Obdarzony wolną wolą może zbuntować się przeciw Stwórcy (szatan, upadłe anioły). Wyobrażenie anioła (hebrajski mal'ak) judaizm przejął z tradycji mezopotamskich, z judaizmu zaś przeszło ono do chrześcijaństwa i islamu. (Encyklopedia WIEM)

Rozpiętość wykorzystania pojęcia anioła zawiera się w przedziale od szlachetnej istoty, boskiego posłańca do Aniołków Charliego. Tak czy owak silna jest pokusa sięgnięcia po stojące za uskrzydlonymi bytami skojarzenia. Kto czyta na ten przykład mangi lub ogląda anime, ten wie o czym mówię.

Anioły z opowiadań Mai Kossakowskiej mieszkają w Królestwie Niebieskim, mają skrzydła oraz inne odpowiednie atrybuty. Patrząc jednakże na całą resztę trudno je odróżnić od upadłych kuzynów czy nawet od ludzi. Bywają bowiem próżne, zazdrosne, chętnie sięgają po używki (nawet jeśli nie są to specyfiki w naszym, ziemskim rozumieniu tego słowa, pozwalają osiągnąć podobny efekt). Z doskonałości wielu z nich pozostał czasem tylko doskonały wygląd, szczególnie że swoje obowiązki wypełniają z rosnącym znudzeniem.

Boskie oblicze może z bliska oglądać jedynie garstka wybrańców. Trudno dziwić się powracającej frustracji, kiedy anioł stróż musi szarpać się z wszechobecną biurokracją (tak, tak, nawet do świętego patrona uzdrowień od złamanych kości trzeba się zapisać z miesięcznym wyprzedzeniem), dbać o ubezpieczenie itd. Tzw. zwykłe "ptactwo niebieskie" nie obcuje z Bogiem tak blisko, jak nam mogłoby się wydawać. Uderzył mnie dystans jaki utrzymuje Stwórca w stosunku do swoich wiernych sług, nawet jeśli bardzo pragną z Nim kontaktu.

"Obrońcy Królestwa" to zbiór opowiadań dziejących się zarówno między Pierwszym a Siódmym Niebem jak i w kręgach piekielnych, a nawet w Limbo - krainie na granicy tych światów. Muszę przyznać, że podoba mi się świat wykreowany przez Kossakowską. Jest taki... sympatyczny. Ta uwaga odnosi się nawet do Piekła ponieważ oszczędzono nam widoków pokutujących grzeszników. Uniwersum, po którym się poruszamy stanowi kolaż nibylandii znanych z fantasy z wyobrażeniem przeciętnego czytelnika na temat krainy po drugiej stronie światła w tunelu.

Niektóre z opowiadań można było przeczytać już wcześniej, na przykład w "Fenixie", który póki co opuścił ten padół łez. Oprócz nich w zbiorze znalazły się teksty przynajmniej dla mnie nowe, ale muszę przyznać, że z przyjemnością przeczytałem wszystkie utwory co jest zasługą stylu autorki, do którego po prostu miło się wraca. W tym miejscu dygresja: czytając opowiadania w kilkumiesięcznych odstępach nie zwróciłem uwagi na to co rzuciło mi się w oczy teraz, a mianowicie duże poczucie humoru. Maja Lidia Kossakowska pióro (anielskie?) ma lekkie i nie stroni od słownych igraszek (tawerna "Pod Płonącym Krzakiem" hi, hi, hi).

Zaludniający kartki książki aniołowie, demony, dżiny i reszta nierealnego spektrum mają te same problemy co my, tylko rozwiązują je inaczej. Autorka swoją uwagę podzieliła równo między Otchłań i Niebo. Asmodeusz ma kłopoty z uciążliwą matką, a anioł stróż czuje niechęć do człowieka, którym wypadło mu się opiekować. Dygnitarze z obu stron wciąż coś knują i to zazwyczaj przeciw sobie nawzajem. Nawet w Niebie można nadepnąć na odcisk handlarzom narkotyków (tj. wody z Lourdes i suszonej trawki z Fatimy), a Anioł Zagłady nie lubi niszczyć wskazanych mu światów. Ot, zwykłe codzienne sprawy.

Po lekturze zbiorku nasunął mi się następujący wniosek: dobrze wiedzieć, że po śmierci będzie tak samo albo lepiej.

Plusy:
+ spójny, ciekawy świat
+ styl
+ wciągająca fabuła

Minusy:
- przydałoby się więcej nieznanych wcześniej tekstów

Maja Lidia Kossakowska
"Obrońcy Królestwa"
Agencja Wydawnicza "Runa"
Brok 2003

Adam Kucharski
Magazyn Fantastycznie! 07/2003
www.sf.magazyn.pl